پوست انواعى از عسل ، مانند عسل درخت بلوط و قاصدك به دليل داشتن انواع ويتامين‌هاى گروه A , B , C و همچنين املاح آهن و روى و سلنيوم در شادابى پوست مؤثرند . همچنين عسل به دليل دارا بودن مواد ضد التهابى و كاهندگى تحريكات ايجاد شده پوستى مىتواند براى استعمال بر روى پوست و موضع زخم مورد استفاده قرار گيرد . خاصيت هيگروسكوپيكى عسل باعث تسريع در خشك شدن زخم مىشود . ابن سينا مىگويد : عسل بسيار خوب آن است كه كاملا شيرين و خوش‌بو بوده ، رنگش متمايل به سرخى باشد . طبيعت عسل گرم است و اگر آن را با نمك مخلوط كنند و به طور مكرر به لكه‌هاى كبود بمالند درمان‌كننده است . از عسل لوسيونى تهيه شده كه اثر محافظتى براى پوست سر داشته ، باعث كاهش ريزش مو و تحريك رشد مو مىشود 2 ، 14 ، 15 . دستگاه گوارش عسل به‌خاطر اثر ضد التهابى و ويسكوزيته زياد در معده با اسيد آن مخلوط شده ، غلظت آن را كاهش مىدهد و در درمان زخم معده ، از جمله زخم حاصل از هليكوباكترپيلورى مؤثر است . همين‌طور عسل خالص ( مانند عسل هلو ، ليموترش ، نعناع ، اكليل الملك ، تمشك ، بادرنجبويه و مرزه ) در نابودى بسيارى از آنتروباكترىياسه ، مانند سالمونلا ، شيگلا ، ايكولاى و ساير ميكروب‌هاى گرم منفى و مثبت مؤثر است . همچنين عسل در رفع يبوست ، كندى حركات روده‌اى ، التهابات روده‌اى و معده ، دشوارى هضم ، رفع نفخ روده و معده ، تنبلى معده ، دردهاى كبدى و تنبلى صفرا ، دفع صفرا ، رفع بلغم ، مؤثر است 4 ، 8 ، 11 ، 15 .